maandag 16 april 2018

Een schilder in Dordrecht (NL): 3 - Vicieuze cirkel, Marshall- of Deltaplan nodig ...

Al zo lang staat het pleidooi, de voorzet, voor een plan van aanpak op deze pagina, één van de vier, op dit blog -- Een schilder in Dordrecht (NL): 3 - Vicieuze cirkel, Marshall- of Deltaplan nodig ...(klik links op de link, - lees het oorspronkelijke pleidooi, anders in de rechterkolom onder pagina's, pagina 3)

 

Poging de essentie van de vicieuze cirkel in een
beeld te vatten.
Het is een onmogelijke spagaat





December 2011 Over een plan de campagne dat in 2012 opgesteld en uitgevoerd zou/had moeten kunnen worden maar ik opperde eerder, november 2008, al tegenover mijn zusje dat dat om de situatie te verbeteren eigenlijk nodig was.
Een opbouwend plan met verschillende trajecten en sporen is nog steeds de meest effectieve route. Van het kastje naar de muur zou daar niet meer bij moeten horen. Peter zet zich ten volle in en knokt nog steeds vanuit het positieve.


Voorkomen van vicieuze cirkel schade is zo belangrijk
maar ook snelle actie bij het
repareren, rehabiliteren en het destigmatiseren.
Kostbare tijd werd er al meer dan genoeg verspild

Begin, doe een eerste stap, geef het stokje door
Een momentum creëren begint met de eerste
 stap(pen) en kan uitgroeien tot een sneeuwbal,
een vliegwiel effect


vrijdag 13 april 2018

Het Basisinkomen voor iedereen? Antoinette Hertsenberg en Annemarie van Gaal.



In hun uitleg - waarom een basisinkomen? - komen als voorbeelden voor het waarom schilderingen van sociale onrechtvaardigheden voorbij die verwant en soms hetzelfde zijn als binnen het fenomeen van de vicieuze cirkel. Het gedwongen verkopen van het eigen huis bijvoorbeeld waar een heel leven voor is kromgelegen terwijl het na onderzoek geen ideale oplossing blijkt.
Dat valt aan het slachtoffer die de pineut is niet als rechtvaardig uit te leggen, betogen zei.

zaterdag 27 januari 2018

Acrylverf voor gemotiveerde starters, dinsdagavond reeks bij Peter van Loon.


De eerste keer op les.
Voor de echte beginner is
letterlijk alles nog nieuw
en onwennig. en daar pro-
beer ik het vertrouwen er
snel in te brengen.






Dinsdagavond 3 april, of naar wens nog eerder vervolgt Peter van Loon in zijn sfeervolle  lesruimte aan de Dordtse Vereniging nummer 21, kant Groenedijk, een vervolg reeks van acht lessen - Schilderen met acrylverf voor gemotiveerde starters.


Het voordeel van een kleine groep.
Het zijn  bij Peter overzichtelijk kleine groepen, daarmee krijgt iedereen verhoudingsgewijs goede aandacht en een veelheid aanwijzingen, zo kan een cursist ook makkelijker meekrijgen wat er bij de buurvrouw of buurman gebeurd.
Peter doet ook geregeld voor, hoe hanteer je de kwast, hoe meng je de verf geraffineerd, hoe breng je die aan, in welke volgorde, de kunst van het weglaten et cetera et cetera. Een vaak gehoorde klacht is dat dat op cursussen zo weinig wordt gedaan. Verder is het van belang dat het enthousiasme waarmee het idee zo spontaan begon tijdens deze avonden de boventoon voert, daar zal het afgemeten aan de ervaringen en reacties van voorgaande cursisten niet zo snel aan ontbreken.

Peter zal veel tips geven
over het materiaal, de te
gebruiken ondergronden,
goedkope fijne kwasten
et cetera.


De kosten
Acht dinsdagavonden van 19.45 uur tot 22.15 uur inclusief koffie/thee bij aanvang en tijdens de les voor E 145,-
Betaling voor of bij aanvang van de eerste les.
Maximaal zes a zeven personen.

Informatie en contact
Adres                     De Vereniging 21, 3311SB Dordrecht.
Telefoon                078 6145913  (heeft voorkeur + wordt gewaardeerd vanwege een goede duidelijke communicatie voor aanvang)

Facebookpagina - facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht
Pinterest              - www.pinterest.com/petervanloon1
Website               -  petervanloondordrecht.nl
Email                  - peter1959.2009@hotmail.com (alleen indien praktisch)

Marieke sprong met een Provence schilderij
meteen wel heel sterk in het diepe.




De bescheiden etalage aan De Vereniging (21) in Dordrecht, tegen de Groenedijk,
naast de school Yullius.


dinsdag 28 november 2017

De kunstenaar wil schilderen, fijn les geven, de vicieuze cirkel(s) verstiert het.

Rond de lessen die ik wekelijks geef
is er ook de overlevingsstrijd binnen
het vaak genoemde vicieuze cirkel
krachtenveld. Onwetendheid en voor-
oordelen zijn mede oorzaak en gevolg
factoren die het de vicieuze cirkel zo
ongelooflijk makkelijk maken.
Er zit en zat niets anders op dan zelf
ook hier grote inspanningen te leveren
om de gevolgen van vooroordelen die
voortkomen uit onwetendheid met
feiten en kennis op de aandachts kaart
te krijgen. Dat lukte me tot nu toe niet.

Nu zien steeds meer hulpverleners dit
de laatste tijd ook als één van hun taken.
Daar ontbrak het schromelijk aan heb
ik tot grote schade moeten ondervinden
zelfs nadat  instituten als het acht uur
journaal daar goede aandacht aan
besteedden en ik daar naar verwees.
Nieuwe aanpak zus, nieuwe aanpak zo,
op basis van nieuwe wetenschappelijke
inzichten. Voorbeeld, Mobility Mentoring.
Duiding + benoeming armoedestress
schuldenstress, blokkeren bij stress.
De aantoonbare uitwerking van stress

op de werking van het brein.
Stress blokkeert, onzekerheid doet
dat ook ruimschoots.

Nu zou ik druk bezig moeten zijn met het vooruitkijken naar en organiseren van de nieuwe lessen reeksen die na de kerstvakantie begin januari 2018 weer van start moeten gaan. De gevolgen van de vicieuze cirkel liggen alweer dwars, die zijn wreed en onverbiddelijk.
Toch lukte het om de afgelopen maanden lessen van niveau te geven en gingen de cursisten vaak met verrassende resultaten naar huis.

Citaat van Mary: 'Als je het net zo goed uitlegt als je altijd doet wordt het weer een leuke les. Ik ben er nu al klaar voor.' Mary plaatste deze opmerking onder een Facebookbericht dat ik n.a.v. de komende les op vrijdag plaatste. Dan gaan we met het paletmes in de weer met als voorbeeld de Italiaanse schilder Nicola Simbari.

Slim benutten.
Het benutten van dit soort positieve getuigenissen van cursisten is iets van herhaling en de lange adem daarom gold hiervoor hoe vroeger er mee begonnen, hoe meer kans op resultaat. Zeker wanneer je zoals nu weer vanuit dat ongewenste isolement over de vicieuze cirkel moet blijven publiceren. Ik hoor al heel lang zeer positieve geluiden over mijn lessen en de entourage/sfeer voorbij komen, ik vraag ook al heel lang om dit dan ook op mijn Facebookpagina met de buitenwereld te delen zodat die o zo belangrijke andere kant van de medaille ook eerlijk in beeld komt. Het kwartje wilde jaar na jaar om uiteenlopende redenen maar niet vallen en de goede wil ontbrak door gebrek aan kennis van/bij de achtergronden. Wat een verspilling van kostbare, onvervangbare en onmisbare tijd, terwijl het relatief toch een kleine moeite is en was en het uiteindelijk alleen maar win win effecten had opgeleverd.

Mensen kun je niet dwingen, maar een goed voorbeeld doet vaak volgen.
Mary & Trudy zagen
deze kleine aquarel eerst
op Facebook en later op
les, daar konden ze het zelfs
met lijst en al oppakken en
hun enthousiasme delen.
Mary en anderen, daar ben ik van overtuigd,  hadden al eerder positief gehandeld en er waren meteen aanmerkelijk minder misverstanden geweest als er vroeger in het seizoen al verontwaardigd en duidelijk zichtbaar over de noodzaak de vicieuze cirkel aan de kaak te stellen, op de kaart te krijgen en te doorbreken was gedeeld. Ik had minder zichtbaar en vernederend hoeven 'bedelen'. Minder schade qua beeldvorming hoeven leiden, minder voer voor de vicieuze cirkel.

'De tweede ziekte.'
In mijn meeste berichten over de vicieuze cirkel op dit blog haal ik GGZ Friesland aan die jaren geleden al sprak over de enorme schadelijke uitwerking en gevolgen van vooroordelen en stigmatisering rond psychische aandoeningen, vaak erger en ingrijpender dan de oorspronkelijke problematiek. De Tweede Ziekte noemen zij/men het wel.
Die Tweede Ziekte speelt een enorm kwalijke rol binnen dit/mijn model van een vicieuze cirkel.
Je hoeft er namelijk niet 'depressief' voor te zijn om door de buitenwereld als zodanig behandeld en niet serieus genomen te worden. Overspannenheid, stress, overbelasting - daar gaan vaak uitingen en symptomen mee gepaard die oppervlakkig lijken op, maar vaak eerder een geval voor begrip en/of de huisarts dan voor een psycholoog en antidepressiva.

persbericht GGZ
Friesland 2014
GGZ Friesland, persbericht 2014.
Maar volgens het toenmalige persbericht dat GGZ Friesland deed uitgaan doet het psychiatrisch stigma, De Tweede Ziekte, dat mensen ongewild moeten dragen meer kwaad, werpt het meer belemmeringen op dan de 'aandoening' zelf.
Ik citeer: Uit onderzoek blijkt dat vooroordelen het moeilijker maken om werk te vinden en te behouden, toegang te krijgen tot voorzieningen, woonruimte te vinden en relaties aan te gaan. Dit kan ernstige psychologische gevolgen hebben, een terugval in de hand werken en de bestaande gezondheidsproblemen verergeren. Stigmatisering en discriminatie belemmeren de maatschappelijke integratie en rehabilitatie van mensen met psychische beperkingen.
Isolement en mijdingsgedrag (van twee kanten!) zijn mede het gevolg ervan.

Mobility Mentoring.
Al die jaren moest ik het met de modellen van de behoeften piramide van Maslov doen om veel (overigens vergeefs) uit te leggen maar begin dit jaar was er ineens in de pers dat item over een nieuwe aanpak bij schuldsanering - Amerikaanse armoedebestrijding rukt op in Nederland - zeer goed uitgelegd zelfs in het achtuurjournaal. Mobility Mentoring.



Overlevingspraktijk binnen
 in deze vicieuze cirkel, hoe
leg je dat uit aan de onwe-
tende. Eerst gebruikte ik het
beeld van de duivelskunste-
naar die al die bordjes op
een stokje bewegende moet
houden, er mag er niet een
vallen, dan is de act mislukt.
De cartoon met de bommen is
nog veel meer toepasselijk.
Jongleren om rampen met
tijdbommen te voorkomen.

Een voorbeeld om het vernederende
traject van de schuldsanering

te vermijden.
Dat slokt veel van de aandacht op,
geeft continue heel veel stress





Stress.
Stress, of het nu gewoon stress, armoedestress of schuldenstress heet volgens Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg Ivan Wolffers is de combinatie armoede en stress: een tijdbom. (hoe verziend was ik met mijn cartoon?)

Hersenonderzoek toont aan: armoede veroorzaakt een zware en cognitieve last. Die last verstoort de bedrading in het brein, waardoor chronische stress ontstaat. De stress (onzekerheden en het gebrek aan middelen/opties P.) tast het vermogen aan om problemen doelmatig aan te pakken, prioriteiten te (kunnen P.) stellen en impulsen (P.?) te controleren.

Stress is slecht voor je.
Citaat: Door langdurige stress wordt het hele lichaam op actie en overleven gezet en met name gehouden. hierdoor vindt verminderd rust en herstel plaats en bouwt het lichaam allerlei tekorten en achterstanden op.
Zodra het systeem dan wel rust krijgt en van de actie-stand naar de herstel-stand gaat komen de tekorten aan het licht. Hierdoor is de weerstand verlaagd en is het lichaam dus ook bevattelijker voor virussen en bacteriën. Daarnaast worden alle achterstanden weggewerkt dat zich kan uiten in o.a. vermoeidheid en verminderde energie, zowel fysiek als mentaal.
De andere kant is: bij mensen die stress hebben en hierdoor tekorten en achterstanden oplopen, deze zodanig zijn dat ze tijdens een stressvolle periode al ziek worden. Einde citaat.

Deze factoren, in meer of mindere mate, de beschreven gevolgen van de 'De Tweede Ziekte' vooroordelen over hoe kunstenaars in elkaar steken - totaal geen of bitter weinig vinger aan de pols - niet communiceren, de signalen negeren, de werking van een vicieuze cirkel.........

Tien dagen geleden - Peter vecht, Peter werkt voor zijn cursisten, ziet een Tweet voorbij komen van Samen Sterk Zonder Stigma. 'Psychiater ziet het als zijn taak destigmatisering te bevorderen'' en bij doorzoeken op het nieuwe zoekwoord destigmatisering. Martijn Kole: 'De urgentie van het thema is hoog, we krijgen niet goed grip op stigma in de psychiatrie. Daarom heeft het onderwerp permanent aandacht nodig.'


Hoe vaak plaatste ik deze vorm van
porren al, samen met het smekende
broertje?



Integratie en rehabilitatie.
Daarover spreekt GGZ Friesland in 2014 - maatschappelijke uitsluiting door stigmatisering - in maart 2017 met de verschijning Generieke Module Destigmatisering van het Netwerk Kwaliteitsontwikkeling GGZ ziet men dat als één van de gevolgen van stigmatisering waarvan de urgentie hoog is om er nu eindelijk iets aan te gaan doen, het wordt eindelijk beleid.

Al die keren dat ik de vinger op de zere plek legde werd ik voor 'GEK' versleten. 'Laat je helpen!'  'Neem een pil!'

Stress blokkeert, zeker de creativiteit
om daar via een omweg toch te geraken
ging ik intensief lijsten maken, omtove-
ren met minimale middelen maximaal
resultaat. Na een tweede aanloop
bevocht ik 10 dagen creativiteit als bij
wonder. Het werd wreed onderbroken.
Zonder vangnet, zonder.......oplossing
In de aap gelogeerd.
De laatste: 'Maar doe iets en ga zeker niet bij de pakken neer zitten!!!!' Terwijl ik alleen maar om expertise vroeg en die na lang wachten, niet kreeg.
Ondertussen werkte ik me wel over de kop bereikte ondanks alle hectiek een klein wonder op wilskracht, en verspeelde die weer omdat, omdat men niet luisterde naar visie! en ...No sense of urgency.

Vannacht om zeven uur ben ik opnieuw uit mijn bed opgestaan. Ik kon niet slapen. De vicieuze cirkel met haar gevolgen en het onbegrip er omheen bleef me achtervolgen. Ben sindsdien met dit bericht in de weer. Moet nu echt even stoppen, ben een beetje gaar.

Bericht 50 verteld het al heel lang, behoorlijk goed, de berichten van de zomer 2016 en een jaar geleden vertellen veel over de onmogelijke dilemma's De pagina's verhaalden al over het stigmatiseren. Had zelf toen nog niet van die term en de latere term destigmatiseren gehoord. Voelde het als ervaringsdeskundige wel goed aan. 'Doe je er zelf ook nog iets voor?'


In zo'n patiëntenwijzer staat veel informatie,
en dat er een aparte folder voor bestaat geeft
in ieder geval aan dat men dit serieus neemt
In een stigmatiserende omgeving wordt de
overspannenheid niet gezien, gebaggatelliseert
en loopt de emmer om begrijpelijke redenen
over dan troost en steunt men niet, men vind
het lastig, schuift af, keert de rug toe
en roept elkaar na: 'Laat je helpen, neem een
pil'  Doe iets. Gaat stigmatiseren in
hokjes stoppen.
overspannenheid is geen psychose!


Wanneer alle krachten, tijd, concentratie, energie
middelen, noem het maar, naar de strijd om de
eerste levensbehoeften moet, met alle beschreven
krachtenvelden er rond omheen, hoe breek je in
vredesnaam met zoveel tegenwerking en zo weinig
medewerking ruimte voor stappen, die werken?

Geld natuurlijk evenzeer bij mensen waarbij
depressie het te snelle, verkeerde label is.

donderdag 9 november 2017

Schilderlessen bij Peter van Loon Dordrecht, start 2018.

Graag wil ik op deze plek op dit moment alvast duidelijk maken dat ik in januari 2018 zeker doorga met nieuwe reeksen schilderlessen.






Dinsdagavond 6 februari start een reeks van zestien avondlessen Schilderen met acrylverf voor gemotiveerde starters. (zie de post van 27 januari 2018)

Op de vrijdagochtend een vervolg op -  Schilderen met acrylverf voor gevorderden.

Op woensdagavond een nieuwe reeks - Schilderen met waterverf voor gevorderden.

Natuurlijk volgt er nog meer informatie maar neem vast contact op, dat voorkomt veel onduidelijkheid en leidt naar nog meer wisselwerking met als doel - leuke inspirerende lessenreeksen.
Inlichtingen 078 6145913

zaterdag 21 oktober 2017

De schilderlessen op vrijdagochtend kwamen meteen lekker op gang.

Laat ik eerst met de positieve geluiden rondom de lessen beginnen. De cursus Schilderen met acrylverf voor gevorderden is van de start af goed op gang gekomen en loopt op zich lekker, ik hoor enthousiaste geluiden en zie daarbij resultaten die er mogen zijn.


Mary houdt het resultaat van een mede cursist
op zodat die haar resultaat van op afstand
kan bekijken. Het is binnen een groep waar

ik mee werk altijd lekker wanneer men met
elkaar meeleeft en het enthousiasme deelt
zonder overigens al te zweverig te doen.

De eerste les gooide ik hen meteen in het
diepe en gingen we met modeling pasta fine
van van Beek door de verf en op het doek
aan de slag voor een pasteuze verf kwaliteit.

Eigen initiatief.
Dankzij het eigen initiatief van één van de huidige deelnemers begon de vrijdagochtend met een totaal nieuwe groep als kern, de initiatiefneemster uit Barendrecht maakte haar schilder maatjes enthousiast.

Volgen.
Mensen die mijn Facebookpagina facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht volgen hebben al aardig wat vers van de naald kunnen volgen en daar enkele van de cursisten daar ook hun sporen hebben uitstaan werd er wat 'verse'  wisselwerking mogelijk en komt er ook het nodige van het enthousiasme naar buiten, en dat is belangrijk voor de toekomst.

Lijstwerk.
Leuk te merken is dat ik de nieuwe cursisten ongemerkt meer interesse voor lijsten heb meegegeven. Aan het eind van de les houden we vaak een lijst om het eindresultaat en vertel ik er een stukje achtergrond en herkomst bij. Nu kijken zij zelf ook rond en bedelen zij zelfs om het ritueel.
Het kan een goed huwelijk zijn, kunstwerk en lijst.


Ook meedoen?
Er is door de huidige omstandigheden nog ruimte om met deze groep op de vrijdagochtend mee te doen, dit blok lessen loopt nog tot de kerstvakantie. (telefoon 078 6145913)


Een resultaat  van een paar lessen later van Thea,
degene die het initiatief nam en van de zomer bij me aanklopte.
Twee weken terug was ik tussendoor nog ziek met verhoging et cetera, maar daar hebben de lessen niet voor hoeven wijken, die hebben er dankzij een altijd aanwezige goede instelling niet onder geleden.
Men dacht aan de oppervlakte dat ik griep had.

Wordt nog verder vervolgd en aangevuld wanneer ik weer een gaatje heb, want dat lijdt er natuurlijk wel onder, het vreet kostbare tijd, aandacht en energie en dat met/binnen de vicieuze cirkel, privé steeds weer een flinke onwelkome strop!

dinsdag 8 augustus 2017

Peter van Loon - schilderlessen acryl + waterverf na de zomervakantie 2017.

Waterverf, luchtig, vluchtig, ongrijpbaar.
Maar in de handen van een gevorderde een
goed huwelijk tussen vorm, kleur, atmosfeer
....... de kunst van het weglaten..



Woensdagavond 30 augustus 2017 start  het nieuwe seizoen bij Peter van Loon met de cursus aquarelleren voor gevorderden.
Peter begint met twee groepen, een avondgroep aquarel voor gevorderden, en een ochtendgroep , acryl voor gevorderden, op de vrijdagmorgen.

Voor Peter betekend het een nieuwe fase in een oude vertrouwde hoedanigheid als veelzijdig doorgever en deler van zijn ruime kennis, ervaring en vaardigheden.
Een nieuwe fase, dat betekend - we starten weer vanuit nul, een nieuw begin met nieuw enthousiasme en nieuwe mogelijkheden waar ik later nog wel uitvoeriger over zal schrijven en spreken.

Peter van Loon, sterk uitvergroot aquarelletje, 2017 ...





Aquarelleren voor gevorderden op woensdagavond.


Peter van Loon
Wolwevershaven Dordrecht
waterverf op papier
Start woensdagavond zes september.
Er is plaats voor zeven personen en zo'n kleine groep betekend automatisch veel meer aandacht en wisselwerking met de docent, Peter, en tussen de cursisten onderling.
Kosten - Euro 285,-  voor zestien lessen van 2.5 uur, inclusief koffie/thee voor en tijdens de lessen.
Betaling voor de eerste les per bank of contant bij aanvang les 1.

Telefoon nog steeds belangrijk.
Omdat uit ervaring blijkt dat het persoonlijk contact en de persoonlijke klik erg belangrijk zijn hecht ik eraan dat de aanmelding en uitwisseling over de les eerst telefonisch zal plaatsvinden, daarna vinden we wel een goede vorm voor het vervolg - telefoon 078 6145913

Ik sprak al over een nieuwe fase, dat betekend vanzelf dat er ook oudere fases zijn geweest, daarin werd dit verzoek niet altijd begrepen, dat werkte juist niet mee.


Schilderen met acryl voor gevorderden op vrijdagmorgen.

Mede omdat ik zonder er vooraf ruchtbaarheid aan te hebben gegeven voor deze groep al vier nieuwe gegadigden heb volgt de informatie voor deze ochtend als tweede.
Kosten - Euro 285,- voor zestien lessen van 2.5 uur, inclusief koffie/thee voor en tijdens de lessen.
Betaling voor de eerste les per bank of contant bij aanvang van les 1.

Meest actueel, vers van de naald.
De meest recente informatie over en rond de activiteiten zal steeds op mijn Facebookpagina verschijnen, die kunt u volgen en die kunt u ook liken, iets wat iedere pagina zeer weet te waarderen.
Hierbij de rechtstreekse link - facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht

Meer/nadere informatie binnen dit artikel volgt nog na de eerste publicatie.
Eind deze week zal ik na verwachting weer de beschikking krijgen over de data van mijn in maart gecrashte computer. Daar staan veel toepasselijke afbeeldingen tussen.



Ging het door omstandigheden niet met de kwast dan was/is er altijd nog de tuin, zijn er de bloemen en planten
Dat is ook geen automatisme, daar is en wordt over nagedacht, daarachter zit visie.


De Vicieuze cirkel doorbreken...
Kunst en het levens genieten
dat bijt elkaar niet maar
gaat niet automatisch samen. 
Wie mij eerder al digitaal tegenkwam zal dit begrip zeker al vaker hebben gelezen, het is heftig, maar dankzij de zeer positieve en actieve interventie van Henk van de Graaf van Wijnhuis De Paap in Papendrecht en de vakkennis van Michel van de Linden van VDL Computers heb ik straks weer een perfect werkende computer geheel, ook één voor de les.

Wikipedia geeft deze beschrijving - Een vicieuze cirkel is een situatie waarin iets een bepaald gevolg heeft, terwijl dat gevolg op zijn beurt het eerstgenoemde verschijnsel in stand houdt of versterkt.
Een vicieuze cirkel is dus een situatie waarin een bepaald verschijnsel zichzelf indirect in stand houdt. Is men eenmaal in een vicieuze cirkel terechtgekomen, dan is het bijzonder moeilijk of zelfs onmogelijk daar uit te breken. (Zeker zonder positieve hulp van buiten)

Daarom is het zo'n uitkomst (eindelijk!) dat Henk energie krijgt van mijn verhalen, werk en kennis en ik nu eindelijk zo effectief wordt geholpen zonder enige vorm van neerbuigendheid. Win, win situatie. We gaan positief door met het doorbreken van.

Peter van Loon - De Vereniging 21 Dordrecht.
Telefoon             -  078 6145913

Facebookpagina  - facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht
Pinterest              - www.pinterest.com/petervanloon1
Email                    - peter1959.2009@hotmail.com

maandag 22 mei 2017

''Peter, jij moet wel tot schilderen kunnen komen, dat is prioriteit één.''


Rond deze vicieuze cirkel is en was
duidelijk geen sense of urgency, maar
people that let (bad) things happen
met
alle kwalijke gevolgen van dien
en geen doorbraak van



.
''Het allerbelangrijkste is dat u tot schilderen komt!''  Dat zijn niet mijn woorden maar die van mijn psychologe.
Woorden van gelijke strekking die zij zowel vorige week als de week ervoor al resumerend nadrukkelijk uitsprak. De nood is hoog, dat hoef ik haar inmiddels niet meer uit te leggen.

Dat mijn psycholoog niet mijn advocaat is, is vreselijk jammer en jammerlijk onpraktisch, want een advocaat bij het gevecht tegen de vicieuze cirkel buiten de spreekkamer is nu net waar het al die jaren zo hemeltergend onpraktisch aan ontbreekt. Toch heb ik daar hard voor gevochten, sterk voor gepleit. Hier komt zoveel kortzichtigheid en domheid,cynisme en onrecht bij om de hoek kijken dat niemand dit in zijn eentje kan bolwerken en managen.

Noodkreten dringen niet door, worden geen bereik gegund.

Het bekende afschuiven van verantwoordelijkheden is een veel voorkomende slechte menselijke gewoonte, Dit gedrag vind en vond altijd, zonder er zichtbare moeite voor te hoeven doen, een verdedigende stem of zelfs een verdedigende meute, vooral omdat men zich makkelijker weet te verplaatsen in de beweegredenen er niet toe te doen dan in de veel positievere argumenten er wel toe te doen. Voor dit laatste, er wel toe doen, is veel meer visie en veel meer lef nodig want je moet je moet buiten de schijn veiligheid van de groep treden, de nek uitsteken. Hier wreekt het zich al meteen immens dat die advocaat, die opbouwende stem(men) nooit voor iedereen zichtbaar op het strijdtoneel was. Op het internet staat ter toelichting een duidelijk TED filmpje waar Derek Sivers dit voor een groot TED publiek duidelijk en met humor uitlegt. How to start a movement.


Nu klinkt het starten van een 'movement' wel erg ambitieus, al zou je de actie van GGZ Friesland tegen de hardnekkige schadelijke vooroordelen rond depressie wel degelijk als een oprechte poging kunnen beschouwen ons met ons allen in een gezondere richting te bewegen. Kom in beweging en leg de vinger op een zere plek en/of stop om te beginnen de onmenselijke uitsluiting. We weten zoveel meer nu, er is steeds voortschrijdend inzicht, bewezen door de wetenschap, wat valt er nu eigenlijk te verliezen? Dat het niet meer zwart wit is zoals vroeger?
Er zijn ontzettend veel mensen, in meerderheid vrouwen, die inmiddels weten dat er vele tinten grijs bestaan.

Niet psychiatriseren maar normaliseren.


 dat probleem is niet zo moeilijk te doorgronden maar kennelijk wel moeilijk te erkennen en juist dat gebrek aan erkenning is in wezen het fundament onder dat onnodig langdurige en daardoor steeds groter wordende probleem.
Het verziekte onvoorstelbaar veel en blijft dat, wanneer de negatieve spiraal niet wordt doorbroken, ook vandaag en morgen doen.

Ziet en erkend men het problematiek - noemt men het problematiek - dan is er een begin en misschien meteen een eerste vereiste om op verder te borduren - begrip en welwillendheid.
Tot op de dag van vandaag is er in extremis sprake van het zeer wrede schadelijke tegenovergestelde.



Onder tuinkabouters bestaat nu niet direct de visie dat je
een  sluipend sloop proces niet ongestoord zijn gang moet 
aten gaan en dat de weinige kansen die zich voordoen om er
eindelijk wat aan te kunnen doen niet onbenut voorbij
mag laten gaan, dat geld  nu juist voor een crisis
binnen de crisis.


A good crisis, wat is dat en is het nu echt zo schadelijk er een of meer te verspillen?
Begin november 2016 luidde ik
op een ongebruikelijke, enigszins
ludieke wijze de noodklokken van-
uit mijn door overmacht ontstane
ongewilde isolement.
(zie de berichten van toen)
Het antwoord op deze vraag is onomwonden ja, dat is buitengewoon schadelijk en de verzuimen toen zijn mede debet aan de onmogelijkheden nu.

Laat ik beginnen mezelf uit een ouder blog te herhalen; ''Een kat in het nauw maakt rare sprongen - maar eenmaal vanuit de positie en omstandigheden van de kat bezien zijn die sprongen misschien helemaal niet raar of vreemd.'' De kwaliteit dat te kunnen noemt men empathisch vermogen.
Dat van die kat slaat natuurlijk helemaal op mijn 'publieke' verschijnen op dit blog, Facebook, het internet.
Ooit is dat begonnen uit een praktische 'overlevingsgedachte' als men dan te bedonderd is uit zijn of haar luie stoel te komen om een keer goed te praten en/of de telefoon te pakken, misschien omdat men het 'eng' vindt, dan doe ik wel een hoop extra werk, terwijl ik al chronisch quallity time tekort kom, om onzin en feit van elkaar te scheiden, vooroordelen het mechanisme niet te laten bepalen en eindelijk dat maatschappelijke probleem, die crisis van 'de vicieuze cirkel' uit de wereld te helpen, zodat ik eindelijk weer kan gaan opbouwen.

Ik moet er noodgedwongen nog steeds over schrijven, dus het zal wel niet zo zijn gelopen als bedoeld, gewenst, verwacht, gedroomd, ja gehoopt.

De eerste week van mei heb ik aan de laatste twee berichten geschreven. Ik kwam er niet uit. Ik had alles al lang geschreven en daar ligt het niet aan. Men wil er niet aan.
Kassa - denkt de vicieuze cirkel.
Ik schrijf dit binnen in een groot onhandig isolement. Dus geen getuigen. Toch vindt de vicieuze cirkel plaats. Vraag het maar aan mijn tijdelijke psycholoog.
Daarom plaats ik het als onvoltooid document.

donderdag 18 mei 2017

Mei 2017, de vicieuze cirkel, begrepen in de spreekkamer, onzichtbaar erbuiten.


Het hoofd boven water houden contra
de vicieuze cirkel
Een ongelijke tegenstander die nu
wel heel ernstig de overhand heeft
.

Heb er al zoveel woorden over geschreven om dit eens en vooral te doorbreken.
Heb nu zelfs twee nieuwe berichten in de maak, maar vrees ook dat ik daar weer niet zal kunnen wat ik mondeling wel (in anderhalf uur totaal) bij een praktijkondersteunende psycholoog effectief kon... en mocht. (Buiten de spreekkamer schijnt het niet te mogen)

De problematiek van deze vicieuze cirkel erkend krijgen - het is alweer binnen de vier muren van een spreekkamer gelukt. De oplossing buiten die vier muren of een begin daarvan, daar staat ook deze goede luisteraar machteloos, omdat men niet buiten de gebaande paden durft te bewegen.
Maar zij verstaat het wel ----  een reuze reuze help!
Ze wenste me heel, heel veel sterkte.

De voorgaande berichten op dit blog vertelden weer zoveel, en telkens als je goed tussen de regels doorleest staat er veel meer dan een moeilijk verhaal.

Durft men nog steeds gemakzuchtig en lui onnadenkend te roepen; ''Laat je helpen!''


dinsdag 2 mei 2017

'Hij geeft ook nog voorlichting.'' Daar ligt het niet aan dat deze vicieuze cirkel nog bestaat en tegenwerkt.

Je kunt dagen besteden om goede voor-
lichting te schrijven en die o. a. op het
weblog publiceren maar als de doel-
groep alleen maar willekeurig op de
plaatjes op hun mobiel afgaat of nog
lastiger, geen vinger aan de pols houdt
en weer anderen Facebook en consorten
verketteren, en dus negeren, of 'onnozel'
zoals velen blijft gebruiken dan is, was

en blijft voorlichten vergeefse moeite en
hou je uiteindelijk alleen  imageschade
Wel steek je iedere keer dapper
de nek uit.
Daar betaal je steeds een te hoge prijs
voor waar geen winst op het gebied van
de bestrijding van de o zo schadelijke
vooroordelen tegenover staat, noodzake-
lijk en beoogd begrip blijft uit... echter
het schrikt de nietsvermoedende bij de
eerste kennismaking wel steeds weer af.
.De doelgroep blijft ondertussen doen of 
het niet bestaat en gaat vrij onnozel 
verder met dat schadelijke verkeerd
begrijpen en ontkennen, want dat
lijkt op her eerste gezicht  zoveel
makkelijker en veiliger. Vicieuze
cirkel versterkers in haar ware ernst.
De vele makkelijke vooroordelen
+ stigmatisering en wat dies meer

 zij (zwaartekracht!) doen de rest

Foto serie - The Death Of Conversation
van fotograaf Babycakes Romero.


.
"Komt u nog aan uw schilderen toe, en hoe ervaart u dat?'' Die rechtstreekse vraag stelde afgelopen maandag W, psychologe en praktijk ondersteuner bij mijn huisartsen collectief. Het was mijn derde bezoek en het werden de meest intelligente dertig minuten wisselwerking rond de vicieuze cirkel van de afgelopen tien jaar. Een verademing. W kan luisteren en W wist zich heel snel een beeld te vormen van wat er speelt en wat dat doet en - gezien de vraagstelling - wat het met de schilder, de scheppend kunstenaar doet.

Zij zegt niet ''Gaat u eerst maar eens in therapie!''
Dit deel ik niet zonder reden want dat werd me toen de nood hoog was door leken, medemensen zou je denken, op belangrijke momenten meerdere keren. ook weer dit jaar, voor de voeten geworpen, de ultieme kwetsende dooddoener.
Op de nood werd amper tot niet ingegaan wel kwam er een partij dooddoeners en algemeenheden daar lusten zelfs de honden geen brood van. Plus dat -  ''Gaat u eerst maar eens naar een dokter en laat je doorverwijzen''.  Alles 'goed bedoeld,' zullen we maar zeggen, dat begrijp ik, maar zo schadelijk, kort door de bocht en zo bedroevend contraproductief op het moment dat het water tot aan de lippen staat en alle plannen en inzet weer door vicieuze cirkel effecten worden gesaboteerd.

Lees voor ik met mijn eigen teksten verder ga dit stuk van de schrijfster Christianne Offermans dat op Chrisje verscheen en later ook op Joop onder de veelzeggende titel Liever een gebroken been dan een depressie.

''Veel onbegrip.''


''Er heerst veel onbegrip rondom psychische aandoeningen. Mensen weten zich er geen raad mee, of zij zijn bang dat ze 'aangestoken' c.q. meegesleurd worden. Sommige mensen kunnen zich oprecht niet inleven in hoe het is om depressief te zijn. Als je dat zelf nog nooit hebt meegemaakt, is het ook lastig om te begrijpen.
Depression, uit het originele stuk, toch wil ik me
beschermen tegen teveel nadruk op het begrip depressie
het is veel complexer, het is een barre vicieuze cirkel.
Maar er zijn wel heel veel raakvlakken en gelijk-
soortige neveneffecten o.a. samen met de verregaande
schadelijke vooroordelen en dito beeldvorming.
Niemand is standaard, ieder verhaal is weer uniek.
Laat eerst het herkenbare verhaal van Christianne
Offermans goed tot u doordringen, ervaringsdeskundigen

herkennen veel bij haar tekst..

Maar je kunt het allicht proberen. En als je het niet begrijpt, kun je er naar vragen. Je kunt uitleggen dat je het niet begrijpt. Vragen naar de gedachten en gevoelens van degene met een depressieve (of burn-out of angsten, etc.) Je kunt aangeven dat je niet goed weet wat je moet zeggen, als je merkt dat je zoekt naar troostende woorden en alleen maar cliché's kunt bedenken.

Iemand met een depressie krijgt zijn dag heus wel om, ook zonder vooroordelen. Vaak is iemand met een depressie of andere psychische klachten namelijk gewoon al heel dankbaar voor een luisterend oor, dankbaar dat je niet veroordeelt, blij met jouw poging tot begrip. Er ligt al genoeg druk op mensen om beter te worden. In de eerste plaats vanuit henzelf. Maar net als een gebroken been, kan een psychische aandoening veel tijd kosten om te herstellen.


Als iemand te snel weer allerlei dingen van zichzelf gaat vergen, is de kans op terugval groot. Als je beseft dat mensen met een burn-out of depressie soms al de grootste problemen hebben om zich te douchen, aan te kleden en te beginnen met hun dag, dan oordeel je misschien niet meer zo snel.


''Maar wat doe je dan eigenlijk, de hele dag maar thuis?''  is een veel gestelde maar helaas ook zeer veroordelende vraag. Iemand die in een depressie of burn-out zit, heeft vaak last van concentratieproblemen, geheugenproblemen, angst- of paniekaanvallen, ernstige neerslachtigheid en black-outs. Geloof me, daar krijg je de dag wel mee om.


Het taboe ligt bij onszelf.
Als bijna de helft van de Nederlanders wel eens psychische problemen heeft (gehad) is er altijd wel iemand in je buurt, of treft het jou zelf misschien zelfs eens.
Misschien ligt het taboe niet bij de huisartsen, de gezondheidszorg en ook niet bij de psycholoog, maar  moeten we het meer zoeken bij de directe omgeving van de zieke persoon én in hem of haar zelf.
Als men het niet aan de
buitenkant kan zien zoals
het voorbeeld met de ge-
broken ledematen, waar
haalt men dan de kennis
vandaan?
Achtergrondkennis geeft
minder kans op onbegrip

Want zolang we ons er voor blijven schamen, er voor weg blijven lopen of elkaar indirect verwijtende adviezen blijven geven, zeggen we eigenlijk met zijn allen; Een depressie kan niet, je moet je er voor schamen en zorgen dat je er zo snel mogelijk van af komt, anders vinden we er niets meer aan.


Door een andere houding richting de mensen met psychische klachten in je omgeving, kun je er voor hen misschien net dat verschil maken, net dat lichtpuntje zijn op hun dag. Wie weet misschien ben jij er zelf ooit ook erg blij mee als een ander dat voor jou doet.

Want dat is dan wél net als met een gebroken been; Je weet nooit wanneer het jou een keer overkomt.''

Tot zover het deel van het artikel van Christianne Offermans, in zijn geheel terug te lezen op JOOP@  die het weer van Chrisje overnamen.

Nieuwe inzichten, nieuwe aanpak.
Dit sluit ook met vele herkenbare raakvlakken aan op waar ik in mijn vorige bericht  over schreef naar aanleiding van een NOS Journaal item van 20 maart rond de aanpak binnen de schuldsanering waar steeds meer gemeenten toe (willen) overgaan op basis van uit Amerika overgewaaide nieuwe wetenschappelijke inzichten en hersenonderzoek.
Stress bij schuldsanering c.q. stress bij overleven en opnieuw opstaan bij armoede heeft grote impact op de hersenen. Stress is niet automatisch depressie, en niet kunnen is niet hetzelfde als niet willen et cetera.
Belangrijke correctie binnen de aanpak van 'verlichte' schuldsaneerders - Eerst de stress wegnemen! Mobility Mentoring heet het voor als u het zelf wilt onderzoeken.
Ik heb op Pinterest verschillende links naar lezenswaardige stof geplaatst net zoals ik dat ook op mijn timeline van Facebook plaatste - maar hier komt nu net het beschreven probleem in al zijn wrangheid om de hoek kijken. Het vond geen bereik, vastgeroeste slechte eigenschappen en opvattingen laten zich moeilijk verbeteren en groepsgedrag is linke soep.
Ik spreek uit zeer recente, uiterst schadelijke ervaring, en je staat machteloos tegenover zoveel vooringenomenheid, botte ontkenning en schaamteloos makkelijke projectering en slordige nalatige omgangsvormen.
Vertelde W. van de nijpende situatie
in mijn portemonnee en op de bank
Wel een dringende rede om de oorzaak
te bestrijden en te benoemen. en een
dringend signaal uit te zenden.

Rampendans van de (duivels)kunstenaar
 binnen de onveilige vicieuze cirkel


Nu kom ik nog eens terug op de vraagstelling van psycholoog W  - ''Komt u nog aan schilderen toe?''
We hadden het in de beperkte tijd ook over blokkades gehad, mijn project van aanpak december 2015 - eerste maanden 2016 - stoorzenders die averechts en factoren die wel degelijk werkten, geheel volgens mijn inzichten - de ramp van het verstoorde project op de schaal van acht jaar - de eenzame en dus ongelijke strijd nog iets van 'de boedel en verworvenheden'  te redden en de draad van het project weer op te pikken wat onvoorstelbaar, maar vooral onnodig traag ging.
Wist ik veel van blokkades bij stress bij gebrek aan middelen, aangetaste geheugens, alles dat rond Mobility Mentoring  wordt beschreven, alles dat Christianne Offermans beschrijft, wel van wat GGZ Friesland de tweede ziekte noemt - de schadelijke oorzaak en gevolg dans rond het beruchte stigma, de onzalige stigmatisering. De piramide van M vertelt het ook al zo lang en zo helder duidelijk.
Maar in het tijdperk van Trump maalt men steeds minder om feiten en volgt klakkeloos losgeslagen meningen met de minste schaamte.

Aan het eind van de lente bleek wel dat iedereen weer uitblonk in nalatigheid, dat er van het project niets over was gebleven en dat 'Ga'direct terug naar de gevangenis, ga niet langs af, u ontvangt geen.....?''
Hoe eenzaam dat was ........ maar dit soort eenzaam/ alleen is ook gewoon onvoorstelbaar onpraktisch, misschien zit daar nog wel de meeste frustratie - het is zo hemeltergend onpraktisch geweest - want dat andere eenzaam? Toen bijna (of helemaal) al mijn 'buren' met vakantie waren, was ik gevoelsmatig het minst alleen, maakte ik opeens weer grotere stappen op de ladder naar boven .... tot de techniek me weer in de steek liet en ik maanden moest wachten totdat ik Student aan huis kon bestellen, eindelijk anti-hooikoortspillen kon kopen.
Hoe arm kun je zijn dat je je eigen potentieel niet (nog niet bij benadering!) kunt benutten.



Bron GGZ Friesland - gedeelte uit het persbericht, hulpje ter ondersteuning en accentuering van het hier gevoerde betoog



Derek Sivers TED ''How to create a crowd.''  Mijn psycholoog van dienst W. wist meteen waar ik het over had toen ik bij mijn
eerste bezoek over dit principe, dit mechanisme sprak, Zelf zag ik het voor het eerst in gebet in de aflevering Broederschap
van de driedelige documentaire reeks Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap, nog steeds te vinden en te bekijken.
Plaatste zelfs een link van zowel het korte filmpje als de documentaire op Pinterest om het makkelijker voor u te maken.


Ik citeer ook nog eens uit Offermans ;''....Sommige mensen kunnen zich oprecht niet inleven in hoe het is om depressief (lees voor mijn verhaal eerst arm, geïsoleerd, de handen op de rug gebonden, vogelvrij, gestigmatiseerd, gevangen, soms somber, nachten wakker, wanhopig, zonder hoop, zonder vooruitzichten  ja ook een tikkelje depressief) te zijn. Als je dat zelf nooit hebt meegemaakt, is het ook lastig om te begrijpen.

Maar je kunt allicht proberen. En als je het niet begrijpt, kun je er naar vragen. Je kunt uitleggen dat je het niet begrijpt. Vragen naar de gedachten en gevoelens van degene met...... in die situatie....''

Men roept en (ver)oordeelt o zo makkelijk maar herroept nooit, zeker niet publiekelijk.

Wel of niet toevallig gaat het vandaag (29 04 2017) in Radar uitvoerig met vele ins en outs over de onverantwoord lange wachttijden binnen de geestelijke gezondheidszorg, wie heeft dan nog de brutaliteit zonder met de ogen te knipperen mensen in nood naar het hoofd te slingeren dat zij hulp moeten gaan zoeken. (Overal bedoelen zij, behalve bij henzelf, op dit moment op deze plaats,)

Bij mijn eerste bezoek aan psychologe W had ik een kopie bij me van het persbericht van GGZ Friesland, een hartenkreet verpakt in een persbericht van mensen uit de zorg, waaraan ik op dit blog meerdere keren refereerde. ''GGZ Friesland is het zat''  het vraagt aandacht voor in feite hetzelfde euvel waarbinnen volgens mijn vaste overtuiging veel van de 'onmogelijkheden' veroorzaakt door en binnen deze vicieuze cirkel. Er schuilt veel als verwoord in boven genoemd artikeldeel van Offermans.
De pest van het vooroordeel en de onherstelbare schade die het berokkende, berokkend en zonder gedragsverandering maar blijft berokkenen ondanks alle nieuwe inzichten onder weldenkende betrokkenen.

''Wat een 'patiënt' hij geeft ook nog zelf voorlichting!.''

Mijn huisarts riep al uit ''Wat een patiënt. hij geeft ook nog zelf voorlichting!'' die woorden uit respect en bewondering sprak mijn huisarts in zijn rol van jarenlange therapeut vanwege de gevolgen van de vicieuze cirkel. Ik noemde het zelf analyse light, want hij was geen analist maar een gepokt en gemazelde huisarts die noodgedwongen, vanwege zijn kort daarvoor ontstane visuele handicap, zijn normale huisartsenwerk niet meer kon doen. In deze rol kon hij veel betekenen. Hij nam de tijd.
Groot en doorslaggevend nadeel in dit persoonlijke verhaal - het bleef binnen de vier muren van de spreekkamer - afgesloten, geïsoleerd, terwijl het hier nu juist om iets gaat dat in de openbaarheid benoemd en uit de wereld geholpen moet worden. Waar de omgeving ook op aangesproken diend te worden. Het persbericht van GGZ Friesland, niet de teksten van een stigmatiserend huisartsenfoldertje c.q. patiënten wijzer die de omgeving hooguit raadpleegt. Daarin ligt veel te weinig de nadruk op niet in de steek laten als het even lastig te volgen schijnt. Schijnt! Lees het bedekte advies van Offermans. Praten, vragen, luisteren.
Mijn analist-light wees me op BORDERLINE TIMES  het boek van de Belgische Professor Dirk de Wachter en de media aandacht rond het verschijnen van dit bezorgde boek van een vooraanstaand psychiater. Mijn huisarts herkende mijn leken diagnose, leken verhaal in de diagnose van BORDERLINE TIMES van de Wachter terug.
Binnen de analyse light heb ik keer op keer gepleit voor vormen, creatieve vormen van openbaarheid.
Het was geen theekransje en zeker geen egotrip, het ging om het doel, niet om de vorm, niet om starre regels.

De vicieuze cirkel. weet in zijn verschijning en mechanisme keer op keer de zelfredzaamheid te saboteren en te bruskeren.

Dit is nu echt nog een understatement of om met de woorden van Mulish te spreken; ""In elk geval wist hij dat Onno altijd in de richting van de waarheid overdreef, en nooit er vandaan en dat hem werkelijk iets kwelde.''
Dit gaat ook volledig op voor mijn signalen vanuit het isolement, daarom herkende ik het ook meteen toen ik De Ontdekking van de Hemel van Mulisch zoveel maanden terug las. Dit artikel, net als vele voorgaande is o.a. ook weer een signaal. En versta het goed, weer geen egotrip maar een noodzakelijk kwaad, waar ik de tijd en energie ook nu veel liever in mijn schilderen had gestoken. Maar daar draait het steeds om - zo werkt dat niet!

Dat had de W van het begin heel snel in de gate. Na amper drie bezoekjes één intake waar 35 minuten voor stond, één volgend van twintig waar we absoluut nog niet wisten wat we aan elkaar hadden en hevig aan het aftasten waren en het derde waar ook weer twintig minuten stond maar waar zoveel zinnigs, zoveel ernst uitkwam dat het dit keer sterk mocht uitlopen, dit mocht niet door een regeltje worden onderbroken. Dat zou 'kapitaal vernietiging' zijn geweest.
In de vicieuze cirkel zit al genoeg 'kapitaal vernietiging.'

''Als je een spook negeert wordt het groter.''

Ik noemde het persbericht van GGZ Friesland, Het NOS Journaal item stress bij schuldsanering/nieuwe inzichten/aanpak, incident/thematiek cursisten. poort naar de buitenwereld, isolement, bittere armoede, dooddoeners, wegkijken, gezondheid en blessures, de behoefte piramide
van M., slecht slapen, domheid c.q. kortzichtigheid c.q. vrijwillige onwetendheid, onverschilligheid + tijdgeest.
Met al die informatie en het beeld van de pure paniek en machteloosheid toen ik de eerste keer na doorverwijzing van de huisarts - die ook een heel rijtje klachten had behandeld - kreet zorgmijder --------- oplettendheid van twee kanten, In een tijdsbestek van totaal anderhalf uur, kon zij zelf aangeven dat de problematiek van het schilderen pas in/op hogere treden van de piramide te 'behandelen' is.
Zelf stellen dat ik haar (vraagteken) helemaal niet nodig heb om beter keuzes te maken. (Dat was de insteek van de doorverwijzing van de huisarts, naar deze praktijkondersteuner.)

Hier had iemand misschien het of
een verschil kunnen maken.
Wat zijn drie sessies/gesprekken/uitwisseling, anderhalf uur concentratie en empathische intelligentie, oprechte wil en inzet nu als investering in begrip en juiste duiding op de schaal van een jaar, drie jaar, negen jaar, ja vijftien jaar vicieuze cirkel?

Doelgroep
Ik had het over een doelgroep. Wie of wat bedoel ik daar nu mee.Alle mensen die het gesprek op 'vakkundige'wijze uit de weg gingen, alle mensen die het goede gesprek bruut vanuit vooroordelen waarvan zij geen weet (wilden) hebben bruskeerden, iedereen die denkt dat empathie, inlevingsvermogen dat is wat de samenleving aan de oppervlakkige buitenkant leert c.q. (wel) voorschrijft, inleven begint met het eigen ego uitzetten en je te verplaatsen in de ander, met de werkelijkheid van de ander op het netvlies, doelgroep zij degenen die Peter van Loon een goed hart toedragen en graag Peter op zijn best willen zien, doelgroep zijn mensen die win win situaties weten te zien en benutten, zijn mensen die de juiste volgorde van handelen snappen, doelgroep zij mensen die snappen dat Peter echt al die tijd vogelvrij is...........

De waarschuwing was afkomstig van
een website tegen vooroordelen rond
depressie, de strekking van de
waarschuwing bleek niet overtrokken.
Dat zoiets kan bestaan is mensenwerk.
Ik verzond het  al in het begin met meer
voorlichting aan mijn familie want die 
gingen er bepaald  'ongelukkig' mee om
Om een wanhoopsdaad of ongeluk te
vermijden en mezelf te beschermen
moest ik uiteindelijk wel resoluut met
mijn familie breken, niet lichtvaardig
het ging me volstrekt niet makkelijk af.
Vergelijkbare stappen moest je in
vele varianten noodgedwongen
steeds weer opnieuw nemen.
Dat is mede de vicieuze cirkel,
neerwaartse beweging, ten voeten uit.
Ik kan nog een hele tijd doorgaan - doelgroep, dat was familie en aanhang, oude 'vrienden' en aanhang, oude supporters, alle passanten, je resterende omgeving met die gigantische oogkleppen die zoveel van Offermans en consorten zou kunnen opsteken .

Signalen, hartenkreten, noodkreten, cry for help/suppord, in talrijke berichten, ik schreef het al hiervoor, probeerde ik, minimaal het minste voor elkaar te krijgen, factoren aan te roepen die bijdragen hadden kunnen leveren de vicieuze cirkel te helpen doorbreken, vooral te helpen doorstaan
Offermans schrijft toch - ik herhaal;; ''Door een andere houding richting de mensen met psychische klachten in je omgeving, kun je voor hen misschien net dat verschil maken, net dat lichtpuntje zijn op hun dag. Wie weet misschien ben jij er zelf ooit ook erg blij mee als een ander dat voor jou doet. Want dat is dan wel als met een gebroken been; je weet nooit wanneer het jou een keer overkomt.''

''Wie zijn ogen sluit voor het verleden is blind voor de toekomst.''

Dit verhaal is niet volledig en toch alweer veel te lang, talrijke keren heb ik erover geschreven, verwezen naar mensen die er meer vanaf weten dan u of ik.
Ik ben een halve digibeet, een nieuw soort analfabeet.  Ik kan mijn gecrashte personal computer die nog steeds stuk is niet aan de praat krijgen, ik kan ook geen links in dit soort artikelen inbouwen wat veel gestroomlijnder zou zijn, veel beter zou werken, dus heb ik die maar als tussen oplossing op twee borden op Pinterest geplaatst. www.pinterest.com/petervanloon1

Daarnaast, met de labels rechts van alle berichten op deze pagina kunt u oudere berichten oproepen en er zijn er nog al wat die pogen de vicieuze cirkel te doorbreken. Vaak met het pistool op de borst, het water tot aan de lippen geschreven, steeds staat er ook wat Offermans hierboven aanraad, en ik heb het oorspronkelijk niet van haar.

Bij het afscheid verleden week maandag, we waren al sterk over tijd vroeg W. nog; ''Is er nog iets belangrijks voor u dat we zijn vergeten?''  Mijn antwoord; ''Binnen niet al te lange tijd ben ik zowel in mijn portemonnee als op de bank waar de vaste afschrijvingen plaats vinden volledig blut.  Maar ik probeer te bouwen aan, vechten voor!''  Zij weet inmiddels ook dankzij die anderhalf uur spreektijd dat ik nooit enige vorm van bijstand/uitkering heb genoten, als dat niet opereren op drijfzand is dan weet ik het niet meer.
Ja, dat ik niet kan schilderen is het allerergst. ''Ja, antwoordde M. ''met uw schilderijen komt uw inkomen en de rest volgt, maar die vicieuze cirkel..... dat is buitengewoon ernstig!''

Dat had met de goede wil, empathische visie er omheen, minder gehinderd door oude vooroordelen en foute aannames al lang doorbroken en anders gelopen kunnen zijn.

Bericht 50  'Deze vicieuze cirkel is een kraamkamer waar nieuwe rampen geboren worden' geeft een openhartige schildering van  de steeds genoemde vicieuze cirkel - Dit mede ter voorbereiding van een vergadering rond dit thema met drie cursisten - zij hadden er niets mee gedaan en dat is typerend, de vergadering werd een ramp, in plaats van een late vlucht voorwaarts, werd het geen lessen.
Bericht 52 - Het tuinieren, mijn tuin als metafoor bij de uitleg, vicieuze cirkel werd mede ingegeven als reactie op de genoemde traumatische vergadering en de hele voorgeschiedenis dat jaar 2015.

Pagina's  -  twee vaste pagina's (zie rechterkolom) behandelen al heel lang de vicieuze cirkel,
die van De vicieuze cirkel, een Marshall- Deltaplan had ideaal geweest om Peter er uit te helpen. Las het stuk net nog eens opnieuw, en de insteek, de strekking, het lijkt wel met voorspellende gaven geschreven, alle visie zit erin. Het werd genegeerd en/of over het hoofd gezien, dus niets mee gedaan.
En mensen maar gemakzuchtig roepen; ''Wat bedoel je, wat wil je eigenlijk?''
Offermans leert - men had het gewoon kunnen vragen.
De andere - In een kolkende stroom is het kwaad roeien, voorbeelden van ongelukkig acteren rond de vicieuze cirkel was/is een creatieve poging vanuit de positie gevangen binnen die vicieuze cirkel de vele bizarre ongelukkige, dooddoeners, van zelf sprekende mechanismen et cetera te noemen - de lezer vooral empathisch aan het denken te zetten.

Mobility Mentoring
Dit epistel leert dat het met de eerste pijler, familie en
vrienden al niet snor zat. Budgetten en ruimte voor de
volgende pijlers waren ver te zoeken, kansloos te
vinden, te veroveren. Vicieuze cirkel!


Leert het Mobility Mentoring concept nu anno 2017 niet juist dat men eerst de stress moet wegnemen omdat die ingrijpende dingen met de cliënt/patiënt/slachtoffer doet die zijn goed kunnen handelen sterk belemmert.
Is daar, weliswaar minder wetenschappelijk maar met empathie en zelfkennis, niet voortdurend door Peter voor gepleit en werd hij niet voor 'gek' verklaard?
De beste stuurlui staan aan wal, maar die snappen ook deze verzuchting uit Renate Dorrestein's DE BLOKKADE niet;  
''De man de man, hij ziet altoos meteen oplossingen, zonder eerst goed stil te staan bij het probleem.'' 

Telefoon 078 6145913
Facebook  facebook.com/petervanloondordrechtnl
Email  peter1959.2009@hotmail.com



Dit is de passage uit het persbericht van GGZ Friesland dat
ik als problematiek het meest herkende en dat naadloos op deze
vicieuze cirkel situatie slaat. GGZ Friesland is/was het zat
Mag ik dat ook a.u.b. zijn zonder  weer een etiket dat mis-
plaatst is opgeplakt te krijgen?  Dat fout en misplaatst
wegzetten van anderen werkt een oplossing en/of verbetering
alleen maar weer extra langer tegen?

Hieronder het hele persbericht dat ik ook bij het eerste
bezoek aan psychologe van dienst, W, te lezen gaf.